Berichten uit de Biotoop 23: Eenden en penselen

Terug naar overzicht
Berichten uit de Biotoop 23: Eenden en penselen

Schrijfster Sabine van den Berg woont met haar gezin in De Biotoop. Om de week op woensdag verschijnt er een bericht uit De Biotoop op deze site en in het Harener Weekblad. Eerdere afleveringen van De Biotoopfeuilleton staan op www.Sabinevandenberg.com. Soms zijn de namen gefingeerd om privéredenen. Tekst & illustratie: Sabine van den Berg

In een kring liggen zo’n vijfentwintig kinderen op hun buik op yogamatjes. Hester doet voor hoe ze zich kunnen uitrekken als een kat. Daarna mogen ze waaien als bomen. ‘Maak nu tweetallen en ga met je rug tegen elkaar staan, haak met je armen in elkaar,’ zegt Hester. ‘Laat je maar zakken, totdat je allebei zit. Daarna probeer je of je zo ook weer omhoog kunt komen.’
Twee jongetjes laten zich vallen. ‘Ja, net als met judo!’ roept er eentje, en ze rollen over elkaar heen op het matje. Toch staan ze al snel weer op om de truc van Hester uit te proberen.

In de Open Kas werkt een groep kinderen aan tafels. Ze zoeken mooie boomblaadjes uit en leggen die op hun schilderdoek. De blaadjes gebruiken ze als sjabloon. Een meisje heeft een klodder verf op haar shirt gekregen. Alette loopt met haar naar het aanrecht en vertelt dat als je de vlek meteen onder de kraan houdt, de verf oplost. Gelukkig is het vandaag lekker warm, dus een nat shirt is helemaal niet erg. Het meisje rent snel weer terug naar haar kunstwerk.

In het restaurant van Vleugel F deelt Sytse een andere groep in tweeën. De ene helft gaat pannenkoeken bakken, de andere helft maakt aardbeien-chocolade-hapjes. De kinderen rennen heen en weer. De meesten willen aardbeien dippen. Net als de groepen eindelijk zijn samengesteld, zegt Sytse: ‘Nu moeten jullie je handen wassen.’ De kinderen stuiven naar de kraan. Sytse kijkt bedenkelijk naar de krioelende menigte. ‘Dat hadden we dus beter eerst kunnen doen.’  Als ik een half uur later terugkom, zijn de kinderen geconcentreerd aan het bakken en dippen. Een paar jongetjes wil hoe dan ook doorbakken tot het beslag op is.

In de ruimte naast het restaurant maakt een groep een hoorspel. Niels oefent met de geluidengroep, Erik helpt de stemacteurs. Er zijn geluiden die sprookjesachtig klinken en bij een droom horen. Een geribbelde slurf klinkt als eendengesnater. Een jongen speelt op een melodica: het geluid van een accordeon. Een ander kind doet een paard na met twee halve kokosnoten. Soms moet de verteller iets een paar keer opnieuw zeggen omdat lezen nog best moeilijk is. Zeker de zin: ‘In de vijver zwommen vet veel vette eenden.’ Na elke keer barsten de eenden los en moet iedereen lachen.

Vandaag is de schoolreisjesdag van een basisschool uit Haren bij ons in De Biotoop. Ik heb geholpen met limonade inschenken toen de ruim honderd leerlingen aankwamen. Toen de kinderen naar de workshops gingen, was ik nieuwsgierig hoe ze het zouden vinden. De Biotoop is toch wat anders dan Walibi of De Efteling. Ik heb tot nu toe alleen maar blije, geïnteresseerde kinderen gezien, zelfs tijdens de pauzes hoor ik ze schateren op de trampolines en bij de pingpong- en biljarttafel.

Tot slot kijk ik om een hoekje bij de workshop relaxen. Kinderen liggen op kussens met hun ogen dicht. Degenen naast hen strijken zachtjes met penselen over de gesloten oogleden, langs hun wangen en armen. Ik hoor zuchten, zo lekker vinden ze het. Als Monica zegt dat het tijd is, opent een meisje slaperig haar ogen: ‘Nu al, wat jammer.’